پوزینگ طبیعی؛ فرار از حالت‌های تصنعی

یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های عکاسان پرتره، کار با سوژه‌هایی است که جلوی دوربین راحت نیستند. نتیجه اغلب عکس‌هایی است که مصنوعی و اجباری به نظر می‌رسند.

اولین راه‌حل مکالمه است. با سوژه صحبت کنید، از علایقش بپرسید و بگذارید فراموش کند دوربینی وجود دارد. بهترین لحظات اغلب وقتی گرفته می‌شوند که سوژه به چیز دیگری فکر می‌کند.

به جای دستور دادن، پیشنهاد دهید. «چرخش کوچکی به راست» جای «این‌طور بایست» بهتر جواب می‌دهد. وقتی سوژه احساس می‌کند کنترل دارد، راحت‌تر است.

حرکت را تشویق کنید. از سوژه بخواهید قدم بزند، دست‌هایش را تکان دهد یا به جایی نگاه کند. لحظاتی که بین حرکت‌ها اتفاق می‌افتد اغلب طبیعی‌ترین پوزها هستند.

از سوژه بخواهید به کسی که دوستش دارد فکر کند یا خاطره خوشی را به یاد بیاورد. خنده واقعی از احساس واقعی می‌آید، نه از دستور «بخند».